Laat de babytjes maar komen!

Er zijn zo van die momenten in je leven dat de ene vriend na de andere gaat samenwonen, trouwen en huisje bouwen/kopen. En wat maakt het plaatje huisje-boompje-beestje helemaal compleet? Juist ja, kinders (allez voor sommigen dan toch). Bij ons is dat plaatje al compleet maar bij de vrienden duidelijk nog niet.

Ten huize de Bellekes wordt er immers de ene aankondiging van verwacht nieuw leven na de andere aanhoord en verwelkomen we de ene wolk van een baby na de andere. Tof! En dan mag ik ook nog een keer wat moois in mekaar knutselen!

Deze keer is het voor een ex-collega van Mr Belle. Ze beviel in september van een tweede zoontje en stelde het meneertje voor tijdens een heuse babyborrel. Het meneertje kreeg de stoere naam Robbe mee.

Robbe werd door ons verwend. Als eerste was er de jumpsuit van KIIND. Ik blijf dit echt een superzalig stofje vinden trouwens. Kamsnaps werden getest en bijna helemaal goedgekeurd. Ik ben er zo eentje van 'ik zal nog een keertje goed aanduwen dat het zeker niet lost', en dat was net een stap te ver voor een van de snaps. De tang moest er aan te pas komen maar gelukkig was alles te redden met een nieuwe kamsnap erin.

Een t-shirtje in zachte Znok tricot werd ook aan het stapeltje toegevoegd. (patroon Happy Animals uit Ottobre).

Aangezien de papa fotograaf is mocht iets met fototoestellekes ook niet ontbreken en werd een zelfgekocht t-shirt opgevrolijkt met een geflockte camera.

Naamstempels! Jeuj! Sinds de babyboom op het Leuvens Stiksel en de naamstempels die ik daar voor de verse spruiten maakte, blijf ik dit een leuk extraatje vinden.

Heel het stapeltje verdween dan in het vrolijke tasje hier bovenaan. De afmetingen voor dit tasje kan je vinden bij haar.

Et voilà! Wij zijn klaar voor de volgende baby! Die is gepland voor half december. En daarna, zo rond half januari komt er een speciaaltje aan, zo eentje waar heel hard naar verlangd is, zo eentje waar ik dan ook nog eens meter van mag worden... *blink-blink-blink* (zo eentje waar er hier ook al een projectje voor klaar ligt :-)) En dan in februari en maart komen er weer aan en dan... denk ik dat ik weer even niet meer kan volgen en dat mijn geheugen me in de steek laat....

En toen werd er nog eens een kindeke geboren... :-)

Ja hoor, de ooievaar passeerde bij de meter van Fien! En eindelijk bracht hij een meisje mee (na 3 jongens moest dat nu toch wel een keer kunnen, niet?) Een flinke dochter met de naam Mila!

Dus werd er hier een klein pakketje gemaakt voor het eerste babybezoekje en dat het roos mocht zijn en kleurig dat hoef ik u waarschijnlijk ook niet te vertellen. De foto's zijn maar snel snel gemaakt dus let niet op de rommel op de achtergrond!

Ik fabriceerde een roze-rode olifanten-t-shirtje (patroon Ottobre 3/2011 nummerke 12 dacht ik). De tricot kocht ik vorig jaar bij Miss Tiggr en de boordstof (die trouwens heel mooi is) komt van bij Vermiljoen.
Verder rolde er nog een mutske (want ocharme dat dutske, 't is nu weer zo fris) onder de overlock uit. De stof hiervoor kocht ik bij Dawanda en ik maakte er voor Gitte al een keer een Heidi en Finn Cowl neck jumper in (die ik vergat te bloggen :-), maar kijk maar nekeer bij Iene Miene zij maakte er al een hele resem van).
Het broekje is gemaakt uit nicky velours vanop het stoffenspektakel, afgewerkt met boordstof van Pauli. Het patroon van dit broekje komt vanuit een Knippie maar vraag me niet meer dewelke want dat kan ik je niet meer vertellen.

En dan was er nog een vlaggenlijn. Vlaggenlijnen dat was iets dat ik voor dit evenement nog nooit had gemaakt (wegens geen tijd, geen gelegenheid, geen goesting?) maar nu was ik zo in to de vlaggenlijnen dat ik besloot er eentje voor de kamer van een lief klein meisje te maken.

En eerlijk waar, ik keek er bij mijn eerste vlaggenlijn een beetje tegenop. Dat leek me zo een prutswerk om die biais helemaal in orde te krijgen, maar nu ( kweetniethoeveel stuks later) vind ik dat eigenlijk best wel heel plezierig om te maken. Snel klaar en instant resultaat.

De vlagjes hebben langs de ene kant een groene bloemetjesstof (van Koekepeertje en u zag die eerder bij mij opduiken toen ik dit fabriceerde) en langs de andere kant paars met roze bollekes van op het stoffenspektakel. Ik flockte met roze flockfolie ook nog haar naam erop.

Ook de grote broer mocht niet worden vergeten en die kreeg dan ook een leuk boek over een klein jongentje dat een zusje krijgt....

En oh ja, u vergeet toch niet mee te gokken voor een mooie reversible? Neem snel nog even hier een kijkje en waag je kans!

Tot op Van Katoen?

Vroem vroem, tuut, tuut!

Deze vakantie maakte ik een boekentas voor een klein groot manneke dat morgen de eerste keer naar school gaat. Nee, het gaat hier niet over Fien. Die moet tot haar grote ongeduld nog wachten tot na de paasvakantie.
De grote man die morgen voor het eerst aan de hand van de juf in het rijtje zal staan is Arno. U zag hem al eerder hier (helemaal in t begin van mijn blogje).
En bij die eerste schooldag hoort natuurlijk een boekentas.

Arno is gek van auto's, zijn papa heeft iets met oldtimers en de mama ziet graag groen... dus de keuze van de mama was logisch. Ze ging voor de groene autootjes van Echino. Bij het stofje werd een blauwe flockpaspel en een blauwe voering met witte stipjes gekozen.

Al de stukjes werden naarstig in mekaar gestikt.

Het model van de boekentas zag u al eerder bij Gitte, maar ik maakte ze nu een maatje kleiner. Opnieuw werden de 'ruglintjes' volledig in de stof uitgevoerd met in het laatste stuk elastiek om ook over een dikkere jas te passen. De buitenstof en de voering werden allemaal verstevigd met Vlieseline H250.

Er zitten nog een aantal imperfecties aan, maar die zitten gelukkig aan de binnenkant.
Als kers op de taart ging ik aan de slag met flockfolie. Op de voorkant kwam een auto met op de plaats van de nummerplaat de naam van Arno.

En raad eens wat het eerste was wat Arno zei? Juist ja. 'Oh auto's!' En de papa die wist dadelijk welke oldtimer er nu juist op het stofje gedrukt is, maar dat... dat ben ik natuurlijk alweer vergeten, want namen van dingen onthouden, dat is mijne sterkste kant niet. Dat zullen zij twee wel weten te beamen!

En nu ben ik benieuwd hoe Arno en zijn mama (want die eerste schooldag van de oudste is toch wel een hele gebeurtenis voor een mama ook) het er morgen vanaf zullen brengen. En wie van de twee het flinkst was. ;-)

Gekroond

Morgen is ons nichtje (het dochtertje van mijn zus) jarig!

Hoera! Celine wordt al 2 en dat moeten we vieren. Mlle Belle kreeg dan ook de opdracht om een kroontje te maken voor de jarige. Toeval wil dat deze dame een tijdje geleden een leuke tutorial voor een kroon blogde.

Mlle Belle zette zich dus aan het knippen en stikken en laat jullie vandaag al het resultaat zien.

Het enige wat ik veranderde aan de originele tutorial, is het lintje achteraan. Ik gebruikte gewoon stof en stikte al 1 kant mee vast tijdens het aan elkaar naaien van de 2 lagen. Zo had ik een touwtje om aan te trekken om alles naar de goede kant te keren en moest ik ook maar aan 1 kant meer een lintje tussen de zijkanten foefelen. Het cijfer 2 werd er met flockfolie opgestreken en ik gebruikte restjes stof die ik hier nog liggen had.

Aan de rest van de kadootjes werd heel de week druk gewerkt, maar dat laat ik jullie later wel zien.

Snoezelen

Wat doet Mlle Belle op een doodgewone maandagavond? Achter haar naaimachine kruipen natuurlijk!

Vandaag maakte ik snoezelzakjes om een andere mama uit de nood te helpen. Het zijn kleine zakjes met stofjes met verschillende structuur en kleur, labeltjes aan de zijkant en gevuld met verschillende voel- en hoormaterialen. Om ze voor de kids nog aantrekkelijker te maken flockte ik er een leuk rood figuurtje op.

Ik ben benieuwd wat de andere mama er van gaat zeggen....

Sjakosjenparade

Ze zijn af! De twee sjakosjen (of hoe je dat ook schrijft, handtas klinkt zo deftig) en de twee ritstasjes annex portemonneekes ook! Dus nu een berichtje met foto's (veel foto's) want ik ben er best wel fier op.   De basis voor de sjakosj is een patroon van Ottobre. Voor de rode maakte ik het buitenzakje gewoon strak (dus zonder rekker) zodat de tekening mooi doorloopt. Ik deed ook maar 1 zakje aan de buitenkant en 1 aan de binnenkant (dat zonder rits), anders waren t er precies te veel. In de buitenzakjes zette ik een voering die komt piepen aan de bovenrand zodat t lijkt alsof je een paspelbandje hebt. Het zakje aan de binnenkant werkte ik af met een contrasterend biaislintje. Het patroon schreef voor om de naden aan de binnenkant af te werken met een biais maar ik ging voor de onzichtbare naden en keerde de hele handel dan binnenstebuiten en buitenstebinnen. De randjes van de rits werkte ik mooi af (allez ik deed daar toch een poging toe) met een lipke zoals ik dat bij haar gezien heb. De rode handtas gaat morgen naar de oma van Mr Belle, ze wordt 82 jaar. Dus als je binnenkort een felle oma in Leuven ziet rondlopen, laat het me dan even weten. De groen-gele gaat zondag naar de tante van Mr Belle die 62 (dacht ik toch) wordt. Het rode stofje komt van Ikea, het ribvelours kocht ik op het Stoffenspektakel vorig jaar.

 

 



 Ik maakte voor allebei ook nog een ritstasje voor kleingeld of andere kleine prulletjes. Voor de oma een ritstasje met een bambi omdat zij dat tof vindt en voor de tante eentje met een uiltje omdat ze een wijngaard hebben die 'Uylenbergher' heet. Ik maakte de tasjes uit canvas van de Ikea en streek de diertjes er in flockfolie op. Het was de bedoeling om de bambi in gele flockfolie te maken omdat ik ook een gele rits had maar door mijn verstrooidheid was hij al in t oranje geknipt (wat ook niet mis is). Tussen de voering en de buitenkant streek ik dikke wattine zodat de zakjes wat steviger zijn. De voering sloot ik met een onzichtbare steek. Ik ben het meest tevreden over het blauwe zakje. Ze zijn in ieder geval beter gelukt dan mijn probeersel/haastsel van woensdag.

  



De volgende 2 pakketjes gaan dit weekend dus de deur uit en ik ben er eigenlijk best wel tevreden over! Fijn weekend allemaal!

Al doende leert men!

Vorig najaar begon ik met het maken van een kleedje voor Fien. Die is nog klein en ik verpruts niet veel stof als het mislukt dacht ik. Ik wou een vrolijk kleedje en ik wou ook een keer de flockfolie uittesten die ik kocht bij deze dame. Dus op zoek naar een patroontje want je moet ergens beginnen hè! Her en der las ik over het tekenen van een patroontje naar een kleedje dat goed zit. Dus ik nam Fiens rood gestreepte kleedje in tricot (klein detail waar ik even helemaal geen rekening mee hield...) Ik tekende het over (zonder mouwen want daar durf ik echt niet aan beginnen) en knipte de delen uit oranje stof uit één van mijn favoriete winkels. Voor het beleg nam ik de roze stof die ik gebruikte voor de voering van mijn allereerste stiksel ooit. Tot nu toe ging alles zoals gepland. Ok, klaar om te stikken. Ik dacht ik maak het mezelf makkelijk en ik zoom de onderkantjes nu al om.... (heel fout natuurlijk maar ja als je pas begint....) Het beleg lukte vrij goed en nu kon ik mijn zijkanten en schoudertjes aan mekaar stikken. Op zich zag t er allemaal al heel proper uit, alhoewel ik na het in mekaar zetten doorkreeg dat ik pas op het einde mocht omzomen. Maar met een beetje gefoefel valt het eigenlijk helemaal niet op. Dan een tekeningsken van een appel overtekenen op de flockfolie en mijn strijkijzer gaan zoeken (echt wel zoeken want ik ben geen strijkwonder, eerder een droogkast en dan trekken en plooien - geval). Appeltje erop strijken en oh zo fier was ik want het zag er echt al wel fantastich uit! En de flockfolie is echt wel heel dankbaar materiaal om mee te werken! Ondertussen was ons kleinste Belletje al lang gaan slapen en kon ik haar nieuwe kleedje dus niet passen. Er een nachtje overslapen en dan fier het kleedje proberen te passen. Proberen ja, want ik hield bij het knippen en stikken helemaal geen rekening met de omvang van haar hoofdje dat helemaal niet door de halsopening van de niet-rekbare stof kon..... Mijne frank (afin Euro) was snel gevallen en ik bedacht een noodoplossing. De schoudertjes werden opnieuw losgemaakt en ik foefelde er langs elke kant een stukje van de roze stof (van het beleg) tussen. Nu nog de drukknoopjes erop en ja hoor nu kon haar hoofdje er perfect door! Ze zeggen toch altijd dat je het meeste leert van je fouten. Ik hoop het echt!