Pagina's

vrijdag 9 mei 2014

Zonnige tuinbroekjes

Dat het dus echt al meer dan een jaar geleden is... Bloggen bedoel ik dan...

Als ik er nu eens in zou kunnen slagen om zo ongeveer 1 bericht per maand te publiceren? Ach wie weet, we zien wel.

Die kinders van mij groeiden ondertussen als kool. Gitte dan toch, Fien die groeit alleen mentaal als kool maar blijft zo een heerlijk klein knuffelmeidje. Maar toch hebben ze zo af en toe eens een keertje iets nieuws nodig.

Dit heerlijke tuinbroekje naaide ik vorig jaar. Het is supersimpel en supersnel klaar en oh zo heerlijk om te dragen! Fien kan er nog steeds in... Zo zie je maar dat ze echt niet veel groeide ;-)


vrijdag 3 mei 2013

Heerlijk nostalgisch lentejurkje

<a href="http://www.bloglovin.com/blog/2979874/?claim=t75wh5f9r39">Follow my blog with Bloglovin</a>

Er zijn zo van die stofjes die gewoon heerlijk blijven! Dit petit ptan stofje is er zo eentje. Het blijft me bekoren. Al heel lang wil ik hier een kleedje voor mezelf in maken. En dat komt er zeker! Maar eerst werd een jurkje voor een klein meisje in mekaar gebokst. (stofje Calamity Rouge Petit Pan van Bambiblauw.be, knoopjes Veritas.be)


Het patroontje is er eentje van mijn eigen hand. Bovenkant van het jurkje met knopenpat en kraagje, onderaan een rimpelrokje.
Voor de mouwtjes opteerde ik deze keer voor een lichtjes poffend model.


Wat denken jullie? Leg ik een keer uit hoe je van een gewone mouw naar een pofmouw gaat?


PS: De slechte kwaliteit van de foto's is te wijten aan de lege batterij van mijn camera die dan maar vervangen werd door de telefoon :-)

zondag 10 maart 2013

Welkom Tuur!

Eerder vertelde ik jullie al dat er hier een heuse babyboom bezig was. Awel, nu zijn alle die zwangere vriendjes (allez de vriendinnekes dan toch) aan 't bevalllen en is de suikerbonentijd aangebroken.

Een paar weken geleden werd Tuur geboren. En zijn mama en papa kozen een heel dankbaar geboortekaartje :-)


Voor dit kadootje raakte ik geen naald of draad aan. Wel mijn strijkijzer en flockfolie (van bij Bambiblauw).

Het pakketje bestond uit:
  • een bodyke (van den Hema) met daarop een geflockte walvis
  • een waskussenovertrek (ook van Hema) met ook een geflockte walvis
  • en een ringmap met fotobladen met daarop zijn naam en de walvis van het geboortekaartje (ook geflockt)


Hop naar de volgende geboorte!

zondag 3 maart 2013

Restjes verwerking in goede banen.

Vandaag gaat Fien naar haar allereerste verjaardagsfeestje. Ja seg, die kleine meisjes worden groot *zucht*.

In de klas van Gitte is het de gewoonte om samen te leggen voor een kadootje, lekker makkelijk dus. In de klas van Fien is dat (nog) niet de gewoonte. Dus Fien, 'Wat vindt Raul leuk?'

Auto's hè mama, want Raul dat is een jongen! Maar jongensmama's hebben denk ik al wel auto's genoeg dus was het even denken om iets met auto's maar toch niet alleen maar auto's te bedenken...

Het werd een automat om mee te nemen (natuurlijk wel gevuld met autootjes). Inspiratie vond ik op Pinterest bij de 'Car Wallet'.


Ideaal om restjes te verwerken (wat dan wel een heel bijeengeknutseld resultaat geeft). Ik was eerst van plan om de autobanen er met vliesofix op te strijken en dan pas te stikken, maar omwille van 'ik heb op dit moment precies geen zin om vliesofix te beginnen knippen en plakken' werd het gewone Pritt. Zo bleef alles netjes op zijn plaats voor het stikken.

Wat heb je nodig voor deze automat?
  • een stuk stof voor de 'garages'(groen met autootjes) van 22cm op 60cm
  • een stuk stof voor de binnenkant(groen) van 50cm op 75cm
  • een stuk stof voor de buitenkant(blauw met sterretjes) van 50cm op 75cm
  • restjes voor de autobanen (je kan er ook nog vijvertjes, boompjes, bloempjes,..... op stikken en strijken afhankelijk van hoeveel tijd en fantasie je hebt op dat moment ;-))
  • een lintje om het achteraf dicht te binden (kan met een overschotje biais of stof, of je kan er een rekje tussenstikken dat je over een knoopje trekt, of...)
  • Pritt of Vliesofix of....
Het stukje stof voor de garages plooi je dubbel en verdeel je mooi in het aantal vakjes dat je wil maken. (ik had hier 6 autootjes dus 6 garages). Deze stof is breder dan de stof eronder maar dat is om de hoogte van de autootjes op te vangen zodat de autootjes gemakkelijk in en uit hun garage kunnen gehaald worden. Dit stuk stik je op de korte kant van de binnenkant vast. En natuurlijk ook nog even doorstikken om 6 vakjes (garages) te maken.

Dan kan je beginnen knutselen, knippen en plakken met je restjes om wat autobanen te maken. Voor de stoffen die kunnen rafelen gebruikte ik mijn kartelschaar om rafelen te voorkomen. Als je een leuk patroon hebt gevonden, even vastplakken met Pritt (of doe het op de 'juiste' manier met vliesofix ;-)).
De banen kan je vaststikken met een rechte steek of met een zigzag of je kan je fantasie de vrije loop laten en je siersteken een keer uitproberen.


Als je alle banen erop hebt gestikt is het tijd om alles te assembleren. Leg goede kant van de buitenstof op de goede kant van je binnenstof (de autobanen en garages zitten dan langs de binnenkant). Stop er ook nog ergens je lintje tussen (ik deed dit aan de garages). Rondomrond stikken en een keergat laten. Hoekjes schuin afknippen en keren. Het geheel strijken en nog een keer kort op de rand doorstikken (zo stik je in een keer je keergat dicht en blijft alles ook mooi plat).
Automat opplooien, lintje errond en klaar om in je handtas te stoppen!

Of af te geven als kadootje! :-)

donderdag 22 november 2012

Laat de babytjes maar komen!

Er zijn zo van die momenten in je leven dat de ene vriend na de andere gaat samenwonen, trouwen en huisje bouwen/kopen. En wat maakt het plaatje huisje-boompje-beestje helemaal compleet? Juist ja, kinders (allez voor sommigen dan toch). Bij ons is dat plaatje al compleet maar bij de vrienden duidelijk nog niet.

Ten huize de Bellekes wordt er immers de ene aankondiging van verwacht nieuw leven na de andere aanhoord en verwelkomen we de ene wolk van een baby na de andere. Tof! En dan mag ik ook nog een keer wat moois in mekaar knutselen!

Deze keer is het voor een ex-collega van Mr Belle. Ze beviel in september van een tweede zoontje en stelde het meneertje voor tijdens een heuse babyborrel. Het meneertje kreeg de stoere naam Robbe mee.


Robbe werd door ons verwend. Als eerste was er de jumpsuit van KIIND. Ik blijf dit echt een superzalig stofje vinden trouwens. Kamsnaps werden getest en bijna helemaal goedgekeurd. Ik ben er zo eentje van 'ik zal nog een keertje goed aanduwen dat het zeker niet lost', en dat was net een stap te ver voor een van de snaps. De tang moest er aan te pas komen maar gelukkig was alles te redden met een nieuwe kamsnap erin.


Een t-shirtje in zachte Znok tricot werd ook aan het stapeltje toegevoegd. (patroon Happy Animals uit Ottobre).


Aangezien de papa fotograaf is mocht iets met fototoestellekes ook niet ontbreken en werd een zelfgekocht t-shirt opgevrolijkt met een geflockte camera.


Naamstempels! Jeuj! Sinds de babyboom op het Leuvens Stiksel en de naamstempels die ik daar voor de verse spruiten maakte, blijf ik dit een leuk extraatje vinden.


Heel het stapeltje verdween dan in het vrolijke tasje hier bovenaan. De afmetingen voor dit tasje kan je vinden bij haar.


Et voilà! Wij zijn klaar voor de volgende baby! Die is gepland voor half december. En daarna, zo rond half januari komt er een speciaaltje aan, zo eentje waar heel hard naar verlangd is, zo eentje waar ik dan ook nog eens meter van mag worden... *blink-blink-blink* (zo eentje waar er hier ook al een projectje voor klaar ligt :-)) En dan in februari en maart komen er weer aan en dan... denk ik dat ik weer even niet meer kan volgen en dat mijn geheugen me in de steek laat....

zaterdag 20 oktober 2012

Deed een 'Tante Hildeken'!

Echt waar! Naar dit boek heb ik zeker even hard uitgekeken als dat andere zo ongelooflijk leuke boek. (En ook naar dat andere ook heel leuke boek dat nog op komst!) Maar 'de poppen van Tante Hilde' is hier een echt droomboek voor de meisjes. Ze zouden wel alle poppen willen. En ja, natuurlijk maak ik er eentje voor hen en ze gaan helemaal zelf mogen beslissen hoe ze eruit zal zien, maar die eerste pop werd een kadootje.


Vorig jaar werd mijn collega voor het eerst opa en ik ging zorgen voor een kadootje. Alleen, ik deed er nogal lang over om het uiteindelijk dan wel echt in orde te brengen. Zodoende, schoot ik dan toch in gang en rolde er hier het een en t ander onder mijn machine uit. Waaronder... Aliska! (ja, ik heb ook zo een dochter die in het eerste zit en de gekste namen bedenkt met de letters die ze al kent)

Aliska werd al dadelijk geadopteerd door mijn eigen kinders, maar mocht dan toch na een hoop knuffels en kusjes vertrekken naar haar nieuwe adoptiemama.

Eigenlijk moet ik jullie wel waarschuwen. Zo een 'tante Hildeken' maken dat is heel verslavend. Ge weet niet waar ge aan begint maar nog minder waar ge gaat eindigen ;-) En dat bedoel ik in de positieve zin hè! Ik bleef maar doorgaan!
Met de superuitleg in het boek wordt het echt 'makkiekakkie' (poepsimpel in Gitte-taal) om een mooie pop in mekaar te steken. Heerlijk om te zien hoe ze tot leven komt door het gezichtje erop te borduren!


En dan, de kleertjes. Daar heb ik mijn eigen echt moeten inhouden, zo plezant seg! Er werd een fleeceken gestikt, een omkeerbaar gilet, een omkeerbaar overgooiken, een ribfluwelen broek met vouw, een bloesje, schoentjes, langekousen en last but not least een gestreepte onderbroek!

Eerlijk waar, t is een heel schoon boek en ge kunt er zo'n schoon dingen mee maken. Hier gaan er in ieder geval nog poppen worden gemaakt!

maandag 1 oktober 2012

Wie het jasje past, trekke het aan!

Kinders hebben meestal een winterjas en een tussenseizoenjas. En met tussenseizoen bedoel ik dan zo een jas die je 's morgensvroeg aandoet omdat hun neuzekes er nog bijna afvriezen, om dan 's avonds bij het naar huis wandelen te vloeken op die hoop warme stof die je weer op je arm kan meesleuren. Maar toch, ze hebben nood aan die jas. Alleen vergeet de mama soms om opvolging voor die jas te voorzien....

Hier tenhuize de Bellekes is het ondertussen zo erg dat de jongste in een jasje maatje 80 naar school gaat (ze werd pas 3 remember...;-)) en de oudste in een sportvestje in nicky velours in een maatje dat eigenlijk ook veel te klein is (gelukkig rekt dat goed mee die nicky velours!).
En Mlle Belle die vond dat niet meer kunnen!

Dus tekende ik op een schone avond een patroon van Gittes oude winterjas. Dat gebruikte ik als basis voor het patroontje van deze jas. Om dan bij het assembleren van de jas toch nog te beslissen om er hier en daar wat aan te veranderen :-).


Het werd uiteindelijk een jasje in gabardine van bij Koekepeertje. De voering is bruine spons van bij Pauli (die heerlijk zacht en warm aanvoelt). De paspel aan de mouwen is flockpaspel van bij Bambiblauw en de knopen komen van bij Veritas.


Die knopen zorgden nog even voor een stressmoment want ik kan maar een knoopsgat maken van 3cm en eigenlijk had de knoop een diameter van 3cm.... Op hoop van zegen heb ik het dan toch maar geprobeerd en het zijn misschien niet de meest vlotte knoopsgaten maar het lukt, en dat is het belangrijkste, niet?

Het patroon heeft op de rug een passtuk met daaronder een stolpplooi. De zijnaden lopen schuin uit zodat het in combinatie met de stolpplooi zorgt voor voldoende speel- en bewegingsruimte (ik heb immers een dochter die een job als aapje ambieert ;-)).


De dochter blij en ik blij (vooral omdat ik ze niet meer met een oud versleten vestje naar school moet sturen ;-)) Nu nog de jongste van wat nieuws voorzien en we kunnen er weer even tegen.

zaterdag 29 september 2012

Ik roep '4'!!!!!!

En waarom zal u vragen roep ik zo ineens 4? Neen er is hier geen vierling onderweg (en ook geen eenling of een ander-ling), nee hoor, die 4 behoort bij HET boek (zoals de werktitel idd luidde). HET boek dat volgende week, zijnde binnen 4 dagen, in de boekhandel zal te vinden zijn (en zelfs in de Makro). Het boek dat in datzelfde blaadje van de Makro binnenkwam op plaats nummer 4 in de boeken-top-tien. (Impressionant vindt u niet?). Valt de frank (excuseer Euro) al? Het boek van Sanne en Riet natuurlijk: Zo geknipt! 30 recepten voor je naaimachine.



En ik wat heb ik daar nu mee te maken? Mij viel de eer te beurt dat ik mee die receptjes mocht uittesten, er commentaar op leveren, er bemerkingen bijzetten, ingrediënten aan toevoegen of juist weglaten, proeven en er wows en wooooows bij zetten, nog eens opnieuw 'koken', blij zijn met de nieuwe spulletjes, anderen blij maken met onverwachte kadootjes uit het boek...

Omdat we in de aftelweek zitten mag er vandaag weer wat verschijnen. 1 van de dingen die ik uittestte was de zwemzak. Allez, hier werd het de balletzak. Vorig jaar ging Gitte elke week naar de dansles en stak haar maillot en dansschoentjes in een plastiek zakje in mijn handtas. Maar als naaimama vond ik dat toch echt niet meer kunnen en kocht ik een schoon stofke voor een balletzak. Gitte koos het stofje (roos was hetgeen ze zocht en vond).


Ik koos ervoor om de bovenkant in de bedrukte stof te maken, de onderkant is groen linnen en langs de binnenkant gingen we voor zonnig geel. De balletzak heeft langs de buitenkant nog een ritszakje waar je een centje of een pakje zakdoeken of een koekje of ... in kwijt kan.
En als Gitte een centje kan wegstoppen dan moet Fien dat toch ook kunnen? Dus maakte ik voor Fien een portemonneeke. En dat portemonneeke dat is echt veelzijdig. Maak het met of zonder lint, in toile ciree of in katoen, met of zonder velcro,.... En dat zit ongelooflijk ingenieus in mekaar! Tijdens het maken zit je te plooien en te stikken en denk je 'wat gaat dit nu toch worden?', maar als je de hele handel dan gekeerd hebt, valt de puzzel mooi in mekaar!


Hoe u dit leuke zakje en het portemonneeke in mekaar steekt kan u allemaal lezen in het boek. Maar eigenlijk wil ik er toch nog wel wat over vertellen, over het boek bedoel ik dan.


Weet u, ik ben niet zo goed in het lezen en volgen van handleidingen. Meestal kijk ik wat er moet geknipt worden en dan stik ik de dingen ineen zoals het in mijn naailogica zit. Ik volg dus eigenlijk nooit slaafs handleidingen en bij kleding verander ik meestal het patroon zo hard dat je het oorspronkelijke model er nog amper in herkent. De handleidingen voor het boek testen was dus voor mij een heel grote uitdaging, ah ja, het is immers heel moeilijk om je aan de regels te houden als je anders altijd tegendraads doet! Laat ons maar stellen dat ik dus geen makkelijke tester was ;-). Ik had mezelf voorgenomen om elke stap mooi te volgen en niks extra erbij te denken en vooral niet mijn eigen eigenwijze stikseltjes te doen.

Dat is allemaal wonderwel gelukt en wat me bij het testen en lezen en nog eens lezen van de handleidingen is opgevallen, is dat ik (als ik niet moet testen) gerust genoeg ruimte heb om creatief aan de slag te gaan met deze handleidingen. En dat is denk ik een heel sterk punt van dit boek. Je kan de handleidingen gemakkelijk volgen en alles volgens het 'boekske' doen en dan heb je een heel mooi project afgewerkt en toch een aantal basistechnieken geleerd. (want die staan allemaal schoon uitgelegd). En toch zijn de handleidingen en voorwerpen die je maakt zo veelzijdig dat je er alle kanten mee uitkan.

Twijfel je nog als beginnend naaister of dit boek wel iets voor jou zal zijn? Mag ik dan zo vrij zijn om deze twijfels even weg te nemen? Het begin van het boek is immers ook echt een begin, met heel wat nuttige tips en tricks. En in de handleidingen zijn er zoveel technieken op een simpele manier verwerkt en uitgelegd dat je echt wel aan de slag kan.

Sanne en Riet, het was een eer jullie recepten te mogen uittesten!

maandag 10 september 2012

En toen mocht ze blazen!

'Ze' dat is Fien. Die jongste dochter van mij werd gisteren drie! Drie weliswaar, wat gaat de tijd toch snel... Ik weet het het is een cliché maar het is oh zo waar.


We vierden gisteren feest, met heel vrienden en vriendinnen, leuke buren en flinke kindjes. Heel de tuin vol vlagjes en ballonnen, overal tentjes en huisjes voor de kinders om in weg te kruipen, heeeel veeeel taart (ook heel lekker en mooi), heel veel pakjes maar vooral heel veel plezier!

Wel speciaal voor haar verjaardag : een kroon op de wijze van Mina dotter.

Niet helemaal speciaal voor haar verjaardag (een beetje voor de combinatie eerste schooldag en verjaardag) maakte ik een jurkje. In een heel tof stofke dat jullie allemaal wel kennen. Dat stofke speelt al in mijn hoofd sinds Van Katoen. Fien maakte er toen een button mee en ik dacht dat dat stofke haar nog wel eens een keer geweldig zou kunnen staan.

En dan opeens had Bambiblauw ze in voorraad (ze want ook de retro rakettenstof was weer binnen). Dan kon ik toch niet meer anders dan bestellen?

Het jurkje is een vrij eenvoudig patroontje (de stof spreekt immers al voor zich). Ik tekende een bovenstuk met knopenpat en een kraag met staander uit 1 geheel. Voor het rokje nam ik de breedte van de stof en rimpelde deze aan het bovenstuk. Nog een paar lusjes voor het riempje en een riempje en klaar was het.



En t staat haar goed. 't is echt een stofke voor haar, zo een stofke dat die vrolijke meid nog vrolijker maakt! En Fien die genoot! Een heel weekend lang en vandaag op school. Het was een superfijn verjaardagsweekend!

zondag 2 september 2012

Over typemachientjes en boekentassen...

Jaja, ook bij ons is 't van dat. Het schooljaar mag weer beginnen. En deze keer toch wel een beetje speciaal want ik heb twee kids die naar het eerste gaan. De ene naar de eerste kleuterklas en de andere naar het eerste leerjaar. En geef nu toe, naar het eerste leerjaar gaan, daar hoort een nieuwe boekentas bij, toch?

En ja hoor, de dochter kon me in juni laten beloven dat ik voor haar een echte grote-meisjes-boekentas zou maken. En als puntje bij paaltje kwam, begon ik er natuurlijk weer aan op het laatste moment (wat al een hele verbetering is met vorige projecten want die worden meestal op het àllerlaatste moment gemaakt, lees een paar uur ervoor ;-)) Maar nu dus niet, meer dan 24 uur voor de deadline was ze klaar, haar grote-meisjes-boekentas!


Het stofje koos Gitte zelf uit bij Bambiblauw. 'Ik wil die met de computertjes op, mama'. Ach, het kind kan er ook niet aan doen dat ze geboren is in de tijd na die memorabele mechanische typemachines (memorabel voor al wie er op leerde tikken, waarbij u ook mezelf mag tellen, wat u enkel maar kan laten raden naar mijn leeftijd). En ja, als je grootste naar het eerste leerjaar gaat, word je zelf dan precies ook niet een beetje ouder? Of gebeurt dat pas bij de laatste die die grote stap maakt?

Afin, het werd dus dit stofje en voor de voering werden het bolletjes van Michael Miller. Nog snel even diep zoeken in de voorraad van Lieselot en daar hadden we de juiste flockpaspel! Die flockpaspel vind ik echt super om zo een tasjes te maken. Het geeft zo precies wat extra door de andere structuur van de stof.

Voor de fournituren riep ik een hulplijn in bij Lielonline. Zij leverde met een superservice zodat ik makkelijk mijn deadline kon halen. En geloof me vrij als ik zeg dat een pakketje van haar ontvangen voelt alsof je een cadeautje mag openmaken!

Hoe u zelf zo een boekentas in mekaar steekt kan u op verschillende plaatsen lezen of zelf uitdokteren, maar zij schreef in ieder geval al een mooie handleiding uit.
Ik deed het natuurlijk weer voor een stuk op mijn eigen eigenwijze manier maar het resultaat is uiteindelijk hetzelfde : een boekentas ;-)!

Ik maakte vooraan een groot vak voor alle doosjes die met eten en drinken te maken hebben. De ervaring heeft me geleerd dat ik een dochter heb die niet altijd alles goed sluit waardoor er weleens wat durft te lekken. Ik kon me al rampscenarios voorstellen waarbij schoolagenda en schriften onder aardbeisap of gesmolten chocola komen te zitten, dus besloot ik een vak voor de koeken en een vak voor de boeken!


De buitenstof en de voering werden verstevigd met Vlieseline H250 en om het geheel nog wat steviger en vooral mooi waterdicht te maken deed ik er nog een laagje tafelzeil tussen. En om het mezelf wat makkelijker te maken, heb ik deze eerst met lijmspray op mekaar gekleefd. Die lijmspray is helemaal niet zo goed voor het milieu (en ook niet voor uwe vloer als ge er niks onderlegt terwijl ge spuit) maar het is echt wel handig als je verschillende moeilijk hanteerbare delen even aan mekaar wil laten kleven totdat je ze tot een geheel aan mekaar hebt gestikt

De boekentas kreeg onderaan nog tasvoetjes en in de bodem stak ik een stuk hard plastic om de bodem goed te verstevigen.

Het ding kostte me uiteindelijk 3 naalden (waaronder 2 keer een 90) door de vele lagen dikke en stugge stof maar ik vind het de moeite waard. De dochter is blij en dat is wat telt, niet?


En wat denkt u, zou ze dat kunnen zo serieus aan een bankske zitten en dingen leren? ;-)