Appeltjesboekentas voor een eerste schooldag!

Daar ging ze dan, ons Fientje! Wat worden ze toch snel groot... En ze wou ook absoluut een appeltjesboekentas!

Terug van start...

Terug van weggeweest!
We gingen er even tussenuit in de Westhoek maar zijn nu volop terug. En welke gelegenheid is er beter dan de eerste schooldag om hier terug een eerste blogberichtje te plaatsen?

Ik ben ondertusen geloof ik bijgelezen wat jullie nieuwe creaties betreft. En amaai, wat was dat veel en vooral heel mooi en creatief. Jullie moeten me excuseren dat ik niet overal een reactie bij heb geschreven maar dat was gewoon echt niet te doen. Maar ik zag hier zoveel mooie dingen passeren dat mijn hoofd weer bruist van inspiratie.

Afin, zoals zovelen post ik ook kort iets over die eerste schooldag. Ongelooflijk toch hoe snel die klein mannen groot worden! Ik zie nog zo voor me hoe Gitte aan haar allereerste schooldag begon 2 jaar geleden. Ik hoogzwanger met een ongelooflijk vooruitstekende buik en daar zo een klein lief madammeke bij dat haar geluk niet opkon omdat ze naar school mocht gaan.
Vandaag had ze er opnieuw zin in. Fijn om na 2 maanden al je vriendjes terug te zien!

En ik? Ik had Gitte beloofd om voor haar een boekentasje te maken want haar oude valt bijna uiteen, maar ik heb in die 2 maanden verlof gewoon nergens de tijd gevonden om er ook echt aan te beginnen. (Veel te druk met spelen met de kids) Shame on me! Moest dat kind vandaag met een oude boekentas naar school... Maar ik ben ermee bezig! Volgende week (hoop ik) heeft ze ook een nieuwe. Ik heb trouwens nog altijd geen 1-september-terug-school-gevoel. Jullie wel?

Ze kon wel een nieuw rokje aandoen dat ik een paar weken geleden voor haar maakte. Het is een dubbel rokje waarvan de onderste laag langer is dan de bovenste met in de taille een elastiek. Het paarse stofje is van Michael Miller en het groene stofje is een dun gordijn van Ikea. Omdat het stofje zo dun was heb ik er dan ook een rolzoompke aangemaakt. Het is echt een supergemakkelijk rokje met instant resultaat.

Voor de rest ben ik hier ook heel druk bezig geweest met het naaien van een kraampakketje, potloodrol in 1 uur, kleedje, broek, rokje, ... Allemaal dingen die je hier binnenkort wel weer ziet verschijnen.
Maar nu eerst al de papieren van school doornemen en invullen! Want mama die kreeg al dadelijk huiswerk mee!

De eerste...

Gisteren was t zover : de eerste keer samenkomen met t nieuwe naaiclubke.

Was t plezant? Jazeker t was plezant!
Ga ik nog terug? Natuurlijk ga ik nog terug!
Heb ik ook iets gemaakt? Toch wel. Tussen al het babbelen en mekaar leren kennen door ben ik er toch ook maar in geslaagd om iets af te werken. Wat het is laat ik jullie later nog zien. Maar nu eerst beginnen aan een drukke werkdag...

Een toffe bende!

Gisterenavond fietste ik richting STUKcafé. Niet zomaar om iets te gaan drinken, nee nee. We hadden er afgesproken met allemaal creatieve toffe madammen. Aangezien het Leuvens Stiksel al uit zijn voegen barst, was er hier in de buurt dringend nood aan nog wat creatief geweld. En het is een toffe bende die ik gisteren ontmoette. Er werd gezellig gebabbeld en jaja er werd ook al een nieuwe datum afgesproken, een zaaltje vastgelegd en er werd zelfs al een beetje gebreid. Kortom, t was echt een toffe bende en ik denk dat het nog veel leuker gaat worden! Wordt in ieder geval vervolgd!

Al doende leert men!

Vorig najaar begon ik met het maken van een kleedje voor Fien. Die is nog klein en ik verpruts niet veel stof als het mislukt dacht ik. Ik wou een vrolijk kleedje en ik wou ook een keer de flockfolie uittesten die ik kocht bij deze dame. Dus op zoek naar een patroontje want je moet ergens beginnen hè! Her en der las ik over het tekenen van een patroontje naar een kleedje dat goed zit. Dus ik nam Fiens rood gestreepte kleedje in tricot (klein detail waar ik even helemaal geen rekening mee hield...) Ik tekende het over (zonder mouwen want daar durf ik echt niet aan beginnen) en knipte de delen uit oranje stof uit één van mijn favoriete winkels. Voor het beleg nam ik de roze stof die ik gebruikte voor de voering van mijn allereerste stiksel ooit. Tot nu toe ging alles zoals gepland. Ok, klaar om te stikken. Ik dacht ik maak het mezelf makkelijk en ik zoom de onderkantjes nu al om.... (heel fout natuurlijk maar ja als je pas begint....) Het beleg lukte vrij goed en nu kon ik mijn zijkanten en schoudertjes aan mekaar stikken. Op zich zag t er allemaal al heel proper uit, alhoewel ik na het in mekaar zetten doorkreeg dat ik pas op het einde mocht omzomen. Maar met een beetje gefoefel valt het eigenlijk helemaal niet op. Dan een tekeningsken van een appel overtekenen op de flockfolie en mijn strijkijzer gaan zoeken (echt wel zoeken want ik ben geen strijkwonder, eerder een droogkast en dan trekken en plooien - geval). Appeltje erop strijken en oh zo fier was ik want het zag er echt al wel fantastich uit! En de flockfolie is echt wel heel dankbaar materiaal om mee te werken! Ondertussen was ons kleinste Belletje al lang gaan slapen en kon ik haar nieuwe kleedje dus niet passen. Er een nachtje overslapen en dan fier het kleedje proberen te passen. Proberen ja, want ik hield bij het knippen en stikken helemaal geen rekening met de omvang van haar hoofdje dat helemaal niet door de halsopening van de niet-rekbare stof kon..... Mijne frank (afin Euro) was snel gevallen en ik bedacht een noodoplossing. De schoudertjes werden opnieuw losgemaakt en ik foefelde er langs elke kant een stukje van de roze stof (van het beleg) tussen. Nu nog de drukknoopjes erop en ja hoor nu kon haar hoofdje er perfect door! Ze zeggen toch altijd dat je het meeste leert van je fouten. Ik hoop het echt!

Hét kleedje...

Eerder vertelde ik jullie al over een kleedje dat me aanzette tot bloggen. Misschien zijn jullie benieuwd naar dat kleedje, misschien ook niet. Maar ik ga er toch een paar fotookes van posten omdat ik er echt wel fier op ben dat het me gelukt is. Het patroontje komt uit de laatste Knippie, maar de werkbeschrijving.... daar moet ik precies eerst nog veel voor leren (vooral Chinees). Pfff.... Daarom heb ik zelf maar zo goed en zo kwaad als het ging geprobeerd dat ding op een logische manier in mekaar steken. Het heeft me bloed, zweet, geen tranen maar wel ettelijke denkuurtjes gekost. En t resultaat mag er best wel zijn. Nu nog wachten op de warme zonnestraaltjes en ons kleine Belletje kan het aan!

 

                                     

Traktatie voor mezelf!

Tijdens het stoffenspektakel in Leuven (vorig najaar) heb ik mezelf eens goed getrakteerd. Niet alleen op een heleboel leuke stofkes en fournituren (wat een woord), maar ook op een splinternieuwe naaimachine.
Ik ben eigenlijk pas van in september aan het naaien/stikken/prutsen... 4 jaar geleden had ik al een keer gezegd dat ik dringend wilde leren kleding maken. Ik was toen namelijk zwanger van het oudste Belletje en iets in mij zei dat ik het moest doen. Maar tijdsgebrek, een huilbaby, een nieuwe baan, ons nog nieuwe huis,... Kortom er waren redenen genoeg om er niet aan te beginnen. Tot september. Verschrikkelijk eigenlijk dat ik tot dan toe nog niet eens een knoop had leren aannaaien. Maar t moet gezegd: een keer begonnen, was ik verkocht. En nu ben ik echt besmet met het naaivirus, gewoon verslaafd aan het bedenken en maken van kleertjes voor de kids maar ook voor mezelf. Ja want op de naaicursus moogt ge alleen voor uzelf dingen maken. En daarom ook: Dank je wel allemaal voor die ongelooflijk duidelijke tutorials en de inspiratie want hier leer ik precies meer dan in al de lesjes van basis naaien samen. Dus begon ik met het lenen van de naaimachine van Belle mère (die daarvoor een zelfgemaakte omkeerbare schort in ontvangst mocht nemen). Algauw werd duidelijk dat deze verslaving blijvend zou zijn dus overtuigde ik papa Belle om een kleine investering te doen. En nu staat mijn ongelooflijk supersonisch naaimachien te pronken en is het ineenprutsen nog leuker geworden!

Zo spannend...

Zo spannend om te wachten wanneer de eersten naar je blog kijken....
Zo spannend om te zien dat ik al 1 volger heb! (Merci Elisanna voor the happy feeling deze morgen!)

Voor alles is een eerste keer!

Ik had het nooit gedacht, maar hier is t dan. Mijn eigen blogje. Ik had tegen mezelf gezegd : als ik dit kleedje tot een goed einde kan brengen dan begin ik aan een blog. En ja hier ben ik dan!
Op dit moment nog volop bezig met uit te zoeken hoe zo een blog nu eigenlijk in mekaar zit en wat je allemaal kan doen en moet doen en instellen.... Pfff! Dus later (hopelijk niet veel later) laat ik jullie het kleedje zien waar het nu eigenlijk om ging.
Vanaf nu ga ik jullie dus ook spammen met alle dingetjes die ik heb ineengeprutst door jullie inspiratie. Tot later!